Altiplano-voyage

Na Szpitalnej 5 w Warszawie...

2011-12-04T18:58:00.016+01:00

"Ciepłe, domowe wnętrze zaprojektowane wedle najlepszych wzorców polskiej szkoły designu lat 60., niepowtarzalny klimat warszawskiej, śródmiejskiej kamienicy, a przede wszystkim regały wypełnione kolorową mozaiką herbat - świeżych, szczelnie zapakowanych, wyprodukowanych przez cejlońską rodzinę Fernando. Herbata na miejscu i na wynos, w porcelanowych "niezbędnikach kipera", ultranowoczesnych szklankach i papierowych kubkach, na gorąco i na zimno, klasycznie i z oryginalnymi dodatkami - a to wszystko w jednym miejscu, herbaciarni marzeń przy Szpitalnej 5 w Warszawie."

Celem wizyty w T-Barze było spotkanie z łódzkim studentem - podróżnikiemi fotografem - Marcinem Grabarczykiem, który we wrześniu tego roku odwiedził Zanzibar - tropikalną wyspę leżącą u wybrzeży Afryki Wschodniej.

Nie zabrakło slajdowiska zdjęć wykonanych podczas wyprawy, barwnych opowieści o tamtejszych zwyczajach, degustacji afrykańskich herbat oraz....... - nasion baobabu(!) w różowej, słodko-kwaśnej posypce, którym nie mogłem się oprzeć :) (Pragnę zwrócić uwagę, że samo nasiono nie jest jadalne. Zjeść możemy jedynie posypkę, a to, co zostanie - naciąć delikatnie piłą [mimo niewielkich rozmiarów nasiono jest niezwykle twarde i nie ulegnie nawet sile szczęki chcącej je przegryźć] i wsadzić do doniczki wypełnionej ziemią i ......czekać, aż wyrośnie mała, niewinna roślinka, która - z czasem - przemieni się w drewnianego olbrzyma.)

Jedną z wielu atrakcji piątkowego wieczoru była (jak już wspominałem) degustacja herbat. Miła obsługa zajęła się przygotowaniem naparu oraz czarek, z których kosztowano złoty napój, a cała reszta (tj. przyjemność smakowania trunków) należała już do gości :-)

Z pewnością długo będę wracał wspomnieniami do chwil spędzonych - wraz z przyjaciółmi - w warszawskim T-Barze.. To był magiczny wieczór.. Wieczór o egzotycznym zapachu afrykańskich herbat i słodko-kwaśnym smaku nasion baobabu w różowych mundurkach :)

Do zobaczenia w przyszłym roku na spotkaniu poświęconym wyprawie Marcina do ....dżungli amazońskiej!

______________

fot. nr 1, 3, 9 - autor Marcin Grabarczyk

zaproszenie (fot. nr 2) - autor Marcin Grabarczyk

fot. nr 4, 5, 6, 7, 8 - autor Iwona Węgrzyn

Krajobraz z Argonautami/Landscape with Argonauts:

2011-09-04T13:19:00.009+02:00

.......taki właśnie tytuł miał spektakl przygotowany przez polsko-włoską grupę teatralną, zagrany 22 sierpnia 2011r na festiwalu Melodrama - Europejskim Festiwalu Szkół Teatralnych na Dolnym Śląsku.

….....such a title was a performance prepared by the Polish-Italian theatre group, played on 22 of August 2011 at the Festival Melodrama – European Festival of Theatre Schools in Lower Silesia.

"Zagrali w nim uczestnicy warsztatów teatralnych w Jelczu-Laskowicach oraz aktorzy z Włoch. Sztuka to przejmująca i wizjonerska podróż poprzez tajemniczy mit o Argonautach i Medei – kobiecie absurdalnej, maniakalnej, seksualnej, komicznej i niebezpiecznej. Jest opowieścią ożywioną przez współczesność. Spektakl jest oparty na krótkim tekście Heinera Müllera pt. „Gnijący brzeg. Materiały do Medei. Krajobraz z Argonautami”. -fragment artykułu z: "Gazeta Powiatowa - Wiadomości Oławskie".

"They played in a theater workshop participants Jelcz-Laskowice and actors from Italy. Art is a poignant andvisionary journey trough the mysterious myth of the Argonauts and Medea - the woman absurd, manic, sex, comic and dangerous. It's a lively tale of modern times. The play is based on a short text by Heiner Muller: "Rotting shore. Materials for Medea. Landscape with Argonauts". -part article in "Gazeta Powiatowa - Wiadomości Oławskie".

"Byłem na wszystkich spektaklach i sądze, że może przesłanie nie było za bardzo zrozumiałe, ale wykonanie, emocje i pasja tych młodych ludzi biła na 1000km. Może nie są oni profesjonalistami, ale mają wielkie ambicje

i zdolności." - Komentarz widza.

"I was on all the performances and I think that maybe send was not very clear, but the execution, emotion and passion of these young people beat the 1000km. Maybe they are not professionals, but they have great ambitions and abilities." -Viewer's commentary.

Kliknij w link, aby obejrzeć relację TV (min: 4:00-8:45)

Click on the lonk to view the relation TV (min: 4:00-8:45)

Poniżej znajduje się piosenka, która podbiła serca uczestników warsztatów:

Below is the song which captured the hearts of workshop's participants:

Personally I think that this festival is a great project....

I hope to see you next year!! :-)

*zdjęcia wykonał: Marcin Hubicki

*photos by: Marcin Hubicki

Italy:

2011-08-08T16:32:00.003+02:00

Opis wyjazdu oraz galeria fotografii pojawi się, gdy wrócę!

Do zobaczenia - 22 sierpnia - na festiwalu teatralnym:)

Photos from "extremely" sunny London:

2011-07-22T23:27:00.006+02:00

Dreams:

2011-07-01T12:50:00.009+02:00

(Krótki film o marzeniach - Paweł Rożek)

(A short film about dreams - Paweł Rożek)

"Wierzę w to, że trzeba żyć świadomie. Być uczciwym i słuchać głosu swojego serca. Wymaga to siły, samodzielności i odwagi, bo często wiąże się z samotną wędrówką przez życie, z dala od udeptanych szlaków. Ale daje poczucie spełnienia i wolności. I sprawia, że cieszę się każdą chwilą każdego dnia..."

"I believe that you have to live consciously. Be honest and listen to the voice of your heart. It requires strength, independence and courage, because it is often associatedwith a solitary journey through life, away from the trampled trails. But it gives a sense of fulfillment and freedom. I makes happy every moment of every day ... "

...czym byłoby nasze życie bez marzeń..? To właśnie dzięki nim czujemy, że żyjemy:)

... what would be our life without dreams ..? It's thanks to them we feel that we live:)

Dzisiaj tu, jutro tam..

2011-02-20T18:54:00.018+01:00

Dreszczyk emocji, podniecenie, czasami euforia, a nawet przerażenie spowodowane myślą o tym, z jaką prędkością w mojej głowie pojawiają się nowe plany, pomysły i marzenia.

-Uwielbiam spontaniczne decyzje.

Dzięki temu w moim życiu coś się dzieje. Tym czymś jest nieustanna podróż... -ta daleka, bliska, ale i ta w głąb samego siebie. W ciągu ostatnich 10 dni miałem okazję zobaczyć oświetlony na kolorowo Pałac Kultury i Nauki w Warszawie, pachnące obważankami Sukiennice i Kościół Mariacki w Krakowie, czy Giewont, który jest najwyższą górą w Tatrach Zachodnich, znajdujący się w całości na terenie Polski - w Zakopanem.

Warszawę odwiedziłem dnia 09 lutego 2011r. Celem wyjazdu było spotkanie z polską podróżniczką, dziennikarką i publicystką - Beatą Pawlikowską, a także ze znanym prezenterem telewizyjnym - Piotrem Kraśką. Opowiadali oni o swoich przeżyciach w odległych krajach, tj. Peru, Wenezuela, Iran, czy Alaska w USA.

Ciekawym historiom towarzyszyły barwne fotografie, najnowsze książki obu autorów, a także poczęstunek w formie............ ogromnego, przepysznego i podróżniczego tortu ! : )

Spotkanie (nie)oficjalnie zakończyło się po 23:00. Po dziesiątkach zdjęć, uściskach i dłuugich minutach rozmów z blond brunetką - ruszyliśmy w stronę dworca PKP.

Zakopane i Kraków odwiedziłem nie tak dawno, bo w dniach 16-19 lutego. Plecak w dalszym ciągu leży na podłodze i czeka na wypakowanie : )

W środę wieczorem wyruszyliśmy z Wrocławia Głównego w stronę Zakopanego i po ponad 11sto godzinnej jeździe dotarliśmy na miejsce. Przywitała nas kilkucentymetrowa warstwa śnieżnego puchu, zapach wędzonych oscypków i tatrzański klimat. Nocowaliśmy u Pani Janiny Murańka - mistrzowskiej mamy ...Klimka, najmłodszego polskiego skoczka! W pensjonacie panowała cudowna, rodzinna atmosfera, a ciepło kominka i zapach palonego drewna wypełniały całe pomieszczenie.

[ Link do schroniska 'Murań' w Zakopanem - www.muran.podhale.pl ]

Kraków zaś odwiedziliśmy, by - w uroczej kawiarence Grzegorza Turnaua - napić się najlepszej na świecie gorącej czekolady. Nie obyło się oczywiście bez słynnych, krakowskich obważanek.

Obważanki z solą to najbardziej słone 'coś', co w życiu jadłem. Z pozoru przyjemnie wyglądające krążki z ciasta mają moc ! -i to dosłownie. Po odgryzieniu kawałka ..twarz wykręca we wszystkie strony. Już po chwili jednak pojawia się grymas zachwytu i człowiek promienieje.

W Krakowie napotkaliśmy się także na najbardziej kolorowy, pachnący i słodki sklep z ręcznie wyrabianymi landrynkami, lizakami etc.

Cukierki bananowe z motywem banana w środku, cukierki walentynkowe z napisem 'I ♥ you', cukierki z cukrowymi biedronkami, uśmiechami, cytrynkami i milionem innych wzorków.

Cukierki, cukierki, cukierki.. Wszędzie CUKIERki!!!!!!!

A może by tak pojechać na kawę do Gdańska.?? Co Wy na to.? : )

-------------------

Fot. Iwonka Węgrzyn, dzięki :*

Noworocznie:

2011-01-01T17:16:00.010+01:00

Nie ma na świecie osoby, która nie słyszałaby o Wigilii Nowego Roku, mianowicie o ...Sylwestrze :) Jest to noc z 31 grudnia na 1 stycznia, podczas której świętuje się nadejście Nowego Roku. Istnieje wiele sposobów na uczczenie tej daty - począwszy, od tych najbardziej znanych, sztucznych ogni, po litry magicznego napoju, jakim jest szampan, kończąc na zabawach do białego rana. Oczywiście może to być również wieczór spędzony w hamaku, gdzieś na końcu świata, pośród palm kokosowych, niedaleko brzegu morza, albo romantyczny wieczór w cieniu Wieży Eiffla.. To jest tylko skrawek tego, co można robić tej magicznej nocy.

Pamiętajmy jednak, że w momencie, kiedy my - Europejczycy - świętujemy, m. in. w Chinach ludzie nie myślą jeszcze o zabawach, albowiem chiński Nowy Rok przypada między końcem stycznia, a końcem lutego..

My jednak odwiedzimy - nie tak odległą, jak Chiny - Wielką Brytanię. Tegorocznego Sylwestra spędziłem właśnie tam :0

Centrum Londynu było praktycznie całkowicie zamknięte dla ruchu drogowego. -Nie dla tego, że kierowcy świętowali i nie było komu prowadzić piętrowych, czerwonych autobusów, a dlatego, że miejsce to odwiedziło setki tysięcy - żądnych zabawy - ludzi i najzwyczajniej na świecie ..na ulicach nie było miejsca :)

W przeciwieństwie do polskich warunków atmosferycznych - w Wielkiej Brytanii pogoda była świetna - zero opadów, zero wiatru, temperatura ok 3°C.. Bezchmurne niebo, na którym kapitalnie rozbłyskiwały sztuczne ognie.

Po około dwóch godzinach 'tańca' w kilkuset tysięcznej grupie - nadeszła pora na .... ODLICZANIE !!

10... 9... 8... 7... 6... 5... 4... 3... 2... 1... !!!!

Huk fajerwerków, okrzyki radości, śpiewy i bełkoty :), a w tle delikatne - a zarazem donośne - bicie Big Ben'a !!

Niesamowite uczucie. Kapitalna zabawa w największym, jak dotąd, gronie imprezowiczów. Muzyka. Szampan.

Życzenia noworoczne..

Aby poczuć to wszystko i przenieść się na kilka minut do świętującego Londynu, wystarczy.... - nie, nie.. Nie musicie wsiadać do samolotu i przylatywać do UK - kliknijcie 'play' na poniższym filmiku, którego jestem autorem :) [niestety, przez pierwsze dwie minuty film będzie się zacinał, za co przepraszam]:

Życzę Wam, by rok 2011 spełnił wszystkie Wasze, nawet te ukryte na samym dnie serca, marzenia, by uśmiech i pogoda ducha nigdy Was nie opuszczały, a szczęście dopisywało na każdym kroku.

HAPPY NEW YEAR !!

Świątecznie:

2010-12-24T15:28:00.008+01:00

Święta to taki okres w życiu, w którym powinniśmy zapomnieć o wszystkich problemach, czy niepowodzeniach, a cieszyć się tym, co otrzymaliśmy od życia.

Już za kilka chwil na naszych stołach pojawią się wyśmienite i pięknie wyglądające potrawy, zastawę świąteczną naszykujemy także dla upragnionego przez nas nieznajomego..

Moim zdaniem - w życiu nie ma równie pięknych chwil, jak właśnie Święta Bożego Narodzenia, dlatego chciałbym życzyć Wam, aby czas ten wypełniony był radością, ciepłem rodzinnym i miłością.

Wesołych Świąt :-)

Drodzy poligloci:

1) Happy Christmas greetings and warmest wishes too, here's hoping that The New Year brings all that's best to you! Have a wonderful Christmastime made up of these - Togetherness, sharing, and warm memories! Here are Special Greetings and Best Wishes too... May this Coming Year brings happiness to you! Marry Christmas and a HAPPY NEW YEAR!!

2) Meilleurs voeux a loccasion du temps des fetes, rien nest plus agréable que de festoyer avec ceux quon aime. Beaucoup de bonheur, de douceur et de sérénité pour la Nouvelle Année, ainsi que la réalisation des projets les plus chers!

3) Mein Weihnachtswunsch, allein für dich Hab ich im Himmel lääängst bestellt Es ist nicht Macht, es ist nicht Geld, Es ist das Schönste auf der Welt. Was ist das wohl, ich sags dir glatt Es ist dass man dich sooo lieb hat. (Und das hab ich) Fröhliche Weihnachten!

4) Вьюга пусть на целый год, Вам здоровья наметет, Ветер выдует все хвори На холодное подворье. Снег пусть искрами кружится, Чтоб светлели ваши лица, А лукавая луна В ночь любви лишит вас сна. Пусть одна из ярких звезд Даст талантам вашим рост, Вашу мысль поднимет ввысь! Пусть друзья украсят жизнь!

‘Wesołych Świąt Bożego Narodzenia’ w różnych językach:

po Angielsku - Merry Christmas
po Arabsku - عيد ميلاد سعيد ('iidu miilaadin sa'iidun)
po Baskijsku - Eguberri On
po Bułgarsku - Честита Коледа lub Честито Рождество (Chestita Koleda lub Chestito Rożdestvo)
po Chińsku (uproszczony) - 圣诞快乐 (sheng dan kuai le)
po Chorwacku - Sretan Božić
po Czesku - Veselé Vánoce
po Duńsku - Glædelig Jul
w Esperanto - Gajan Kristnaskon
po Filipińsku - Maligayang Pasko
po Fińsku - Hyvää Joulua
po Francusku - Joyeux Noël
po Grecku - Kαλά Χριστούγεννα (Kalá Christúyena)
po Hebrajsku - חג מולד שמח (chag molad sameach)
po Hiszpańsku - Feliz navidad
po Holendersku - Gelukkig kerstfeest
po Indonezyjsku - Selamat Hari Natal lub Selamat Natal
po Islandzku - Gledelig Jól lub Gladur Jól
po Japońsku - メリークリスマス
po Katalońsku - Bon Nadal lub Feliç Nadal
po Koreańsku - 메리 크리스마스
po Litewsku - Linksmų Kalėdų lub Šventų Kalėdų
po Łacinie - Natale hilare
po Łotewsku - Priecīgus Ziemassvētkus
po Malajsku - Selamat Hari Natal lub Selamat Hari Krismas
po Niemiecku - Fröhliche Weihnachten
po Norwesku - God Jul
po Persku - کریسمس مبارک ( kerismas mobarak )
po Polsku - Wesołych Świąt Bożego Narodzenia
po Portugalsku - Bom Natal lub Feliz Natal
po Rosyjsku - Счастливого Рождества lub Рождеством
po Rumuńsku - Crăciun fericit!
po Serbsku - Срећан Божић (Srećan Božić)
w Suahili - Sikukuu njema ya Krismasi
po Szwedzku - God Jul
w Urdu - کرسمس مبارک (Chrismas Mub'arak)
po Walijsku - Nadoleg Llawen
po Węgiersku - Kellemes Karácsonyi Ünnepeket lub Kellemes Karácsonyt
po Wietnamsku - Giáng Sinh Vui Vẻ
po Włosku - Buon Natale
Wyspy Owcze - Gledelig jól

WESOŁYCH ŚWIĄT :-)

Co, jak i gdzie..? -Czyli podsumowanie roku 2010:

2010-12-16T17:38:00.013+01:00

W 2010 roku wiele się wydarzyło.. Zakończyłem edukację w gimnazjum, a rozpocząłem w liceum. Poznałem wielu wspaniałych ludzi i odwiedziłem niesamowite miejsca w Polsce, jak i w Europie. -I na tym się teraz skupimy :-)

Poniższa mapka przedstawia kierunki, w jakich zmierzałem:

W ciągu ostatnich dwunastu miesięcy pojawiłem się:

- trzy razy w Warszawie;

- trzy razy w Krakowie;

- cztery razy w Londynie;

- dwa razy we Włoszech;

- w Grecji.

Każda podróż nauczyła mnie czegoś innego. Chociażby tego, że Włosi to kapitalni ludzie, a włoskie spaghetti nie jest najlepsze na świecie; język grecki (nie) jest taki trudny, jakby się wydawało, a greckie zabytki są oszałamiające; Londyn to ogromna mieszanka kulturowa, a tutejsze muzea są wspaniałe.!!

W Italii przywitała nas piękna pogoda. Spędziliśmy tam dwa tygodnie. Pamiętam zapach Morza Liguryjskiego, palmy przy drodze rowerowej i ludzi w strojach kąpielowych oraz smak gotowanej ośmiornicy i ananasów z lodami.

Słowo, które określi Włochy, to................... BEZTROSKA.!!! :-)

WŁOCHY:
Nasza grupa teatralna tuż po występie:

Popołudniowe wyjście na kamienistą plażę:

Ulica, przy której znajdował się nasz hotel:

Piazza Mascagni w Livorno:

Przepiękna i magiczna Wenecja:

Zobacz Wenecję na filmie:

GRECJA:

W Grecji czas płyną powoooooli i leniiiiiwie. Słońce mocno przygrzewało, a widoki były oszałamiające.!

Słowo, które określi Grecję, to (w pozytywnym znaczeniu, oczywiście)... LENISTWO.!!! :-)

Korynt znajduje się na półwyspie Peloponez, na Przesmyku Korynckim:

Bajeczna plaża w Tolo:

Akropol to położone w Atenach wapienne wzgórze o wysokości względnej 90m:

Meteory to potężne centrum klasztorne wschodniego kościoła orthodoksyjnego:

Na tym właśnie promie spędziliśmy 12 godzin, płynąc z włoskiego portu w Anconie, do greckiego portu Igoumenitsa. To była niezapomniana noc :)

Sirtaki - Zorba - grecki taniec, połączenie szybkiej i wolnej wersji tańca hasapiko:

WIELKA BRYTANIA:

Miliony ludzi, biegnących przed siebie. Limuzyny w różnych kolorach, czerwone, piętrowe autobusy. Szkot grający na dudach na London Bridge i rewelacyjne muzea.. To tylko malutka część z tego, co może opisać Londyn. Gdy niedawno szedłem londyńską ulicą, spotkałem Michaela Jacksona.. -był prawie identyczny :-)

Słowo określające Londyn, to.................... TURYŚCI.!!! :-)

Halloween, czyli zwyczaj związany z maskaradą i odnoszący się do święta zmarłych, obchodzony w wielu krajach nocą 31 października:

W londyńskim Natural History Museum mieszczącym się w wiktoriańskim gmachu przy Exhibition Road:

Nazwa Big Ben odnosi się często zarówno do dzwonu, jak i zegara i samej wieży:

Most Tower Bridge przecinający rzekę Tamizę stał się symbolem Londynu. Jego środkowa część to dwa ważące po 1100 ton zwodzone przęsła mostu podnoszące się w ciągu 90 sekund:

Big Ben at 10 o'cklock:

Cieszę się, że mogłem odwiedzić te wszystkie miejsca, bo każda podróż oznacza nową przygodę.

Rok 2010 uważam za jak najbardziej udany.!! :)

Foto Kraków:

2010-10-23T15:24:00.008+02:00

Wypadek na torach, obwarzanki, krakowska galeria, sukiennice, wawel, pizza, autobusy i tramwaje, urocza knajpka, żabka, turecka grupa turystów, Auditorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Beata Pawlikowska, Kościół Mariacki i wieeeele, wiele innych.. - to właśnie zaliczyliśmy w ciągu dwóch dni pobytu w Krakowie..

W Kościele Mariackim.

Tym razem nie oberwałem od gołębia..

Genialna gorąca czekolada.!! (Lepszej w życiu nie piłem)

Wawelski dziedziniec.

Nie mam zielonego pojęcia co może oznaczać zdanie nad przejściem..

Zgadnijcie kto był przewodnikiem.?.. :)

Krakowskie obwarzanki to najlepsze krakowskie obwarzanki na świecie.!!

Na drugim planie - drzwi naszego hostelu na ulicy Floriańskiej.

Piękne, odnowione sukiennice...

Nie zabrakło też elementów orientalnych ;)

Z genialnymi tureckimi turystami.!

Oliwkowa ekipa.! (Od lewej: Iwona, Monika, Magda, Emilia)

Beata Pawlikowska z gwiazdą ;)

Auditorium Maximum UJ

Iwona z naszym mózgiem wyjazdu :)

----------

Ps. Wszystkie zdjęcia, które znajdują się w tej notce - są autorstwa Iwony Węgrzyn.

~Jeszcze raz Ci dziękuję.! :)

Nie chciała być czwartą żoną wodza:

2010-10-04T17:18:00.014+02:00

MenStream.pl: Czym dla Pani jest dżungla?

Beata Pawlikowska, podróżniczka, pisarka, fotograf i łowca przygód: Dżungla to miejsce, gdzie istnieje prawda. Nie ma już za dużo takich miejsc. W świecie Zachodniej cywilizacji życie jest podporządkowane kłamstwu. Wszystkie rzeczy, które porządkują nasze życie oparte są na zasadzie kłamstwa czy manipulacji. Zaczynając od polityki, poprzez reklamę, aż po techniki autoprezentacji - wszystko to nie ma na celu pokazanie istoty, prawdziwych cech, ale zmanipulowanie.

Uczymy się jak oszukiwać system, drugiego człowieka, jak się zaprezentować, sprzedać. Nie uczymy się jak stać się dobrym człowiekiem, ale jak sprawiać takie wrażenie.

Czy dżungla jest inna?

Tak. W dżungli nie ma czegoś takiego jak socjotechnika czy manipulacja. Tam jest się po prostu sobą. Tam życie oparte jest na prawdzie. Nie ma potrzeby wkładania innej maski. Wszystko jest momentalnie weryfikowane. Nie da się udawać dobrego wojownika, myśliwego, czy przewodnika. W puszczy amazońskiej uczy się stawania lepszym, a nie sprawiania wrażenia. Bo tam samo wrażenie często nie wystarczy.

Kiedy pierwszy raz pojechałam do dżungli to był dla mnie szok. Tam człowiek musi poznać swoje słabości, mieć ich świadomość i nad nimi pracować, a nie je ukrywać.

Dla Pani bliższa jest ta pierwotna dżungla od tej dżungli świata współczesnego?

Obie są mi równie bliskie. Do życia w obu musiałam się przystosować. Poznać ich prawa i zależności. Żyję w dwóch światach. Bo to są dwa odrębne światy, a każdy z nich ma swoje zalety i wady.

Tutaj mam samochód, internet, muzykę, kino, które uwielbiam. Tam piękno przyrody, nocą gwieździste niebo, dziką naturę opartą na tej najbardziej pierwotnej prawdzie, nierzadko trudnej i bezwzględnej. Dla osoby, która nigdy tam nie była, dżungla amazońska jest jak inna planeta, albo jak księżyc, tak bardzo wszystko jest tam inne.

W połowie czuje się Pani Indianką, tak mentalnie przynajmniej?

Tak. Ja jestem tam u siebie. Mój dom jest jednocześnie tutaj i tam.

Prowadzi Pani program Świat według blondynki, książki tytułuje Blondynka w... Czy to znaczy, że jako kobieta, jako blondynka w inny sposób patrzy Pani na świat, coś innego dostrzega?

Nie, to tylko taka konwencja. Stereotypy są głupie i zwykle krzywdzące. Ja chciałam pokazać, świat według blondynki wolny od stereotypowego myślenia. Więc trochę prowokuję tymi tytułami.

Co oznacza więc bycie blondynką?

Synonim blondynki w naszym społeczeństwie to synonim głupiej, naiwnej dziewczyny, która nie potrafi sobie dać rady w życiu i pakuje się ciągle w kłopoty. Ludzie patrząc na mnie spodziewają się tej naiwności, pewnej nieporadności, albo opowieści o tym, jak zrobić sobie paznokcie – ale w gruncie rzeczy przecież blondynka to coś więcej niż tylko kolor włosów, to jest sposób myślenia i zachowania.

A ja jestem przewodnikiem po dżungli amazońskiej i bardzo często ze sobą zabieram blondynki. Przy czym bardzo często tymi blondynkami są wysocy bruneci.

Czy będąc w puszczy musi Pani udowadniać na przykład mężczyznom, że nie jest tylko drobną, stereotypową blondyneczką, prowadzącą wycieczkę, tylko zaprawioną w bojach przewodniczką i podróżniczką?

Nie, nie muszę. Puszcza szybko weryfikuje prawdę. Wystarczy, że dotrzemy do miejsca gdzie mamy obozowisko i po ośmiu godzinach płynięcia łodzią zejdziemy na brzeg, aby zrozumieć, że nie jest to miejsce dla niedoświadczonych podróżników. Wszyscy przez skórę czują, że puszcza może być i jest niebezpieczna. Dlatego nie muszę niczego pokazywać. Myślę, że mężczyźni również szybko to wyczuwają i dostrzegają, że jeśli nie będą się mnie słuchać to może stać się im krzywda (śmiech).

Kiedyś powiedziała Pani, że ludzie dzielą się na wojowników i leniwców, jest Pani na pierwszy rzut oka ocenić, kto jest typem wojownika, a kto leniwca?

W większości przypadków tak. Ale jest to pewnego rodzaju uproszczenie, bo zdarza się, że niektóre osoby są na drodze do zostania wojownikiem, ale jeszcze trochę wciąż mają z leniwca. Wszystko zależy od ilości pracy nad sobą, swoją osobowością. Można mieć w sobie trzy czwarte wojownika i resztę leniwca. I łatwo można to zgadnąć, obserwując człowieka. Można to odczytać z gestów, wyrazu twarzy, ruchów, uśmiechu, ze wszystkiego.

Dżungla to chyba miejsce tylko dla wojowników. Trzeba mieć sporo samozaparcia i odwagi - czasem tylko po to, aby zjeść posiłek. To ciekawość czy odwaga powoduje, że je Pani czasem takie dania, na których sam widok nie jeden facet by wymiękł?

Najczęściej to po prostu konieczność. W czasie podróży docieram do miejsc, gdzie czasem nie ma nic do jedzenia, ludzie cierpią głód. A jeżeli oni głodują, to i ja niestety głoduję razem z nimi. W takich momentach jeśli ktoś częstuje mrówkami, zupą z małpy, albo żywymi larwami, to wszyscy jedzą z radością. Nikt się nie zastanawia. Głód to najlepszy przewodnik. Indianie potrafią odróżnić rzeczy jadalne od niejadalnych, i ufam im w tej kwestii całkowicie.

Więc ciekawość nie ma tu nic do rzeczy?

Ciekawość to inna sprawa. Wtedy ma się wybór. Z ciekawości próbowałam pająka. I muszę panu powiedzieć, że jeśli nie będę musiała z głodu zjeść pająka, to więcej się na niego nie połakomię.

Rozumiem, że nie przypadł Pani do gustu.

On ma bardzo owłosione nogi, i te włosy kłują w dziąsła. Poza tym w brzuszku pająk ma mazistą rzecz, która rozlewa się po ustach i nie jest smaczna. Jedzenie pająka to niezbyt przyjemne doświadczenie.

Czy taki typ Indiany Jonesa w spódnicy, silnej, samodzielnej kobiety, podróżniczki - takiej polskiej Lary Croft podoba się mężczyznom?

(Śmiech) O, fajnie, że porównał mnie pan do Lary Croft, a nie do Bridget Jones! A przecież rozmawialiśmy o blondynkach! To znaczy, że chyba udało mi się zniszczyć ten stereotyp. Bardzo się cieszę! Wracając do pytania - myślę, że wielu mężczyzn taki typ kobiety raczej onieśmiela.

A jak reagują amazońscy mężczyźni – Indianie? Podejrzewam, że spotykając drobną, białą kobietę, przewodnika, podróżnika do tego właśnie blondynkę muszą się trochę dziwić.

To prawda, jestem dla nich zjawiskiem niezwykłym. Ufoludkiem. Szczególnie wtedy, gdy przyjeżdżam sama i jestem wobec nich całkowicie bezbronna. Z łatwością mogliby zabrać mi wszystko co mam, pokroić mnie maczetą i wrzucić do rzeki. Ale nigdy nie czułam takiego zagrożenia. Ta relacja z Indianami jest raczej oparta na wzajemnej ciekawości i życzliwości.

Rozumiem, że fascynują się Panią jako człowiekiem, a jako kobietą?

Bywało i tak. Pewien wódz szukał dla siebie kolejnej żony, która miała mieć jasną skórę i niebieskie oczy. Tak się składa, że idealnie pasowałam do tego opisu, więc wynajęci przeze mnie przewodnicy, zamiast zawieźć mnie w miejsce, które im wskazałam, zabrali mnie do tej wioski. Jak się okazało, chcieli mnie sprzedać wodzowi jako żonę.

Jak to się skończyło?

Ja nie chciałam być czwartą żoną wodza to raz, a po drugie wódz stwierdził, że jednak nie pasuję do tej wioski, bo w nocy zachowywałam się zbyt hałaśliwie.

W jakim sensie?

W nocy zaczęłam śpiewać na cały głos. Obudziłam się i zobaczyłam, że w ciemności ktoś się w czai w pobliżu mojego szałasu. Nie miałam żadnej broni, więc nie wiedząc co robić, po prostu zaczęłam śpiewać na cały głos pierwszą piosenkę, która przyszła mi wtedy do głowy.

Jaką to piosenką odstraszyła Pani wodza?

To dziwne, ale śpiewałem Strangers In The Night Franka Sinatry. Dopiero później zdałam sobie sprawę jak bardzo jej tekst pasował do tej sytuacji. Dwoje nieznajomych spotyka się w nocy, co będzie dalej...

Mężczyźni z amazońskiej dżungli różnią się bardzo od tych z miejskiej dżungli?

Oczywiście, są zupełnie inni. Muszą być twardzi w sensie osobowości. Od najmłodszych lat uczą się odpowiedzialności za siebie i za innych. Ale podstawową różnicą jest to, że oni nie udają, kogoś kim nie są. Tam swoimi czynami udowadniają co są warci. Jeżeli wojownik indiański wraca do wioski z jaguarem, to dla wszystkich jest oczywiste, że nie kupił tego jaguara w sklepie i nie udaje, że go zabił, żeby lepiej wyglądać. Wiadomo, że upolował go własnymi rękami. Tam mężczyźni nie udają kogoś, kim nie są.

U nas, w miejskiej dżungli, jak ktoś ma Jaguara, to najczęściej kupił ten samochód na kredyt, żeby komuś zaimponować. Nawet jeśli go nie stać i potwornie stresuje się czy da radę spłacić co miesiąc wszystkie raty, to jednocześnie jest przekonany, że drogi samochód czyni go w oczach kobiet fajniejszym gościem. Ale w prawdziwym życiu nie liczą się przecież pozory, tylko to jaki ktoś jest naprawdę.

Ma Pani swój typ mężczyzny?

Nie, nie mam. Mężczyzna musi być po prostu fajnym człowiekiem. Nie ma dla mnie znaczenia jaką nosi koszulę, jakie lubi perfumy czy jakim jeździ samochodem. Wystarczy, że wierzy w to co robi i jest autentyczny. To są proste i podstawowe rzeczy, ale trudne do znalezienia.

Prawdziwego mężczyznę poznać można tylko w Amazońskiej dżungli?

Mam nadzieję, że w miejskiej dżungli tacy też są (śmiech)."

- wywiad pochodzi ze strony www.menstream.pl

Przeminęło z wiatrem:

2010-09-26T20:13:00.005+02:00

Czym jest właściwie przyjaźń dowiedziałem się, gdy zacząłem dzielić się wszystkimi sekretami właśnie z Tobą. To właśnie Ty znasz mnie na pamięć. Z Tobą mogę gadać o wszystkim. Tobie mogę się wypłakać na ramieniu i z Tobą mogę iść dalej przez życie..

Czasem człowiek czuje, że traci coś ważnego...

Czuje...a pomimo tego - nic nie robi.

Jest świadomy, że popełnia błąd, lecz nie stara się tego zmienić.

Dopiero, gdy zrozumie, że już za późno na walkę -

Staje się waleczny...!!

A kiedy życie odwróci się do Ciebie plecami – zrób to samo..

Prawdziwą przyjaźń poznaje się po tym, że nic (i nikt.!) nie może jej zniszczyć…

Bo przyjaźń to wspólna zabawa podczas obfitego deszczu..

Bo przyjaźń to także spólna jazda na rowerze - nawet w ekstremalnych warunkach...

(przy temp. 5 stopni C, czy powodzi, gdzie woda sięga do kolan...)

I trzeba być wielkim przyjacielem i mocnym przyjacielem, żeby przyjść i przesiedzieć z kimś całe popołudnie tylko po to, żeby nie czuł się samotny. Odłożyć swoje ważne sprawy i całe popołudnie poświęcić na trzymanie kogoś za rękę…

Z przyjaźnią sprawa nie jest taka prosta. Długo i z trudem się ją zdobywa, ale kiedy się już przyjaźń posiadło, nie sposób się od niej uwolnić, trzeba stawić czoła…

Zależy mi na innych ludziach, tylko nie potrafię niekiedy ocenić kto przyjacielem, a kto wrogiem. Poza tym mam silne zaburzenia pamięci i nie pojmuję, dlaczego nagle inni przestają się do mnie odzywać.

Bo przyjaźń to najcenniejsze, co mamy w życiu...

Niebezpiecznie jest wierzyć, że coś trwa wiecznie :)

Foto( )wspomnienia:

2010-09-19T10:48:00.011+02:00

Spektakl udany w stu procentach.!!! :-)

Ogromna widownia, światło reflektorów, mikroporty, kostiumy...

To już tylko wspomnienia...

Mam nadzieję jednak, że jeszcze się zobaczymy w jelczańskim

(a może i wrocławskim!!) amfiteatrze.!

Do zobaczenia na scenie.!!!

Merda, merda, merda.!!!

2010-08-19T20:16:00.007+02:00

Ciao tutti.!!

Tak jak pisałem w niedzielę – zajęcia w MGCK rozpoczęte.! Od poniedziałku spotykamy się z grupą Włochów, którzy przyjechali po to, by uczyć nas ‘gry aktorskiej’.

Nasz choreograf, Silvia Contenti, udziela nam cennych wskazówek dotyczących sposobu poruszania się na scenie, Jonathan Freschi zajmuje się dźwiękiem, a nad całością projektu czuwa sam Pietro Cennamo.!

Dzisiejsze warsztaty były ostatnimi w tym tygodniu. Uff.. Ciężko pracowaliśmy przez ostatnie dni, więc przyda się chwila odpoczynku..

Nie myślmy jednak, że to koniec. Nie, nie… Nie tak szybko :) W niedzielę – 22. sierpnia – mamy próbę generalną w jelczańskim amfiteatrze. Z odpowiednią muzyką, oświetleniem, rekwizytami, mikroportami i… ..kostiumami.!

Czeka nas praca do późnych godzin, gdyż w poniedziałek ukażemy publiczności to, czego uczyliśmy się przez ostatnie miesiące.

Nie mogę się już doczekać poniedziałkowego występu i jestem przekonany, że festiwal zakończy się sukcesem.

Słoneczna Toskania.!

2010-08-15T16:09:00.012+02:00

Kocham ...

(...)tą architekturę i ludzi...

(...)ich muzykę i uśmiech...

(...)ciepłe morze, palmy i makaron z ośmiornicą..

KOCHAM WŁOCHY.!

Ostatnie dni spędziłem w Livorno - mieście w zachodnich Włoszech, otoczonym wodami Morza Liguryjskiego.. :) Ładnie brzmi, prawda.? Ale niestety, nie był to wyjazd rekreacyjny... Celem pobytu w Italii były warsztaty teatralne, które zakończyły się, tak myślę, sukcesem :)

Przez dwa tygodnie uczęszczaliśmy na zajęcia. Były tańce, śpiewy, ćwiczenia ruchowe... A to wszystko po to, by przygotować nasze organizmy do.. ..pracy na scenie.!

Warto było ciężko pracować (!) przez tyle czasu, by ostatniego dnia pobytu wyjść nad morze, popływać w baardzo ciepłym i zarazem słonym morzu, oraz poopalać się na skałach.!

Tymczasem wracamy do polskiej rzeczywistości.. :) Od wtorku zaczynamy zajęcia w tutejszym Centrum Kultury, a już 23 sierpnia gramy w jelczańskim parku.!

Do zobaczenia.!!!!

Historia chilijskiego wina:

2010-07-12T15:17:00.012+02:00

Na wstępie - kilka słów o Chile:

Jest to państwo w Ameryce Południowej, ciągnące się długim pasem na zachodnim wybrzeżu kontynentu nad Oceanem Spokojnym. Stolicą Chile jest Santiago de Chile. Państwo to graniczy z Peru, Boliwią i Argentyną. Do Chile należą liczne wyspy przybrzeżne i wyspy na otwartym oceanie (w sumie ok. 3 tys.): Juan Fernandez, Wyspa Wielkanocna (najbardziej oddalona od innych wysp i lądów zamieszkana wyspa na świecie. Tu znajdziesz zdjęcia Beaty Pawlikowskiej z wyprawy na Wyspę Wielkanocną - http://www.beatapawlikowska.com/galleries,list,115.html )

Przed przybyciem do Ameryki Krzysztofa Kolumba kontynent ten nie znał Vitis vinifera, winorośli, z której mieszkańcy Starego Świata od wieków produkowali najszlachetniejszy trunek – wino. Rodzime odmiany winorośli miały prawdopodobnie owoce zbyt małe i zbyt cierpkie, by można z nich było ów napój przyrządzić.

Uprawa winorośli w Chile rozpoczęła się w momencie, gdy jego ziemię zaczęli podbijać Hiszpanie, a więc przed 450 laty, co czyni Chile, obok Meksyku, państwem o jednej z najdłuższych tradycji wyrobu wina w Nowym Świecie. Mimo bezustannego niszczenia winnic przez Indian Mapuche, Chile na długo przed zdobyciem niepodległości było już eksporterem tanich win stołowych.

Przełomem były działania podjęte przez Francuza Claude’a Gay, który w latach trzydziestych XIX w. w ramach badań sprowadził do Chile 70 najlepszych odmian winorośli z całego świata. Silvestre Ochagavia w 1851 zasadził zaś w swej winnicy sadzonki najważniejszych francuskich odmian – i tak oto na chilijskich ziemiach zaczęto uprawiać najszlachetniejsze szczepy winorośli.

Chilijskie wina dużo zyskały na upadku europejskiego winiarstwa, jakie miało miejsce w związku z plagą filoksery. W pierwszych dekadach XX wieku rozwój chilijskiego winiarstwa był jednak ograniczony i dopiero pod koniec lat osiemdziesiątych nastąpiła tam swoista rewolucja na tym polu – zastosowano najnowocześniejsze technologie, dzięki którym wina Chile szybko stały się konkurencyjne wobec najlepszych francuskich czy kalifornijskich produktów.

Jedną z cech przemawiających na korzyść chilijskich win jest ich cena wynikająca z niskich kosztów pracy i zakupu ziemi. Jednak tym, co decyduje o ich niezwykłości, jest klimat Chile: ciepłe i suche lato, topniejący śnieg Andów będący głównym źródłem wody, a także gliniasta lub ilasta, czasem wulkaniczna gleba. W uprawach dominują dobrze już tu zadomowione, francuskie szczepy winogron.

Niektóre z chilijskich win:

- Chardonnay i Sauvignon Blanc

- Cabernet Sauvignon i Merlot

- Pinot Noir i Malbec

- Carmenère

Ale to już było...

2010-06-25T22:31:00.004+02:00

I nie wróci więcej.. -Nie będę widywał już na szkolnym korytarzu pewnych osób, nie będzie tajemniczych uśmiechów, śpiewu...

Dlatego też zamieszczę tutaj piosenkę, która przywołuje wspomnienia:

Celine Dion - "Pour que tu m'aimes encore"

J'ai compris tous

les mots, j'ai bien compris, merci
Raisonnable et nouveau, c'est ainsi par ici
Que les choses ont changé, que les fleurs ont fané
Que le temps d'avant, c'était le temps d'avant
Que si tout zappe et lasse, les amours aussi passent

Il faut que tu saches

J'irai chercher ton coeur si tu l'emportes ailleurs
Même si dans tes danses d'autres dansent tes heures
J'irai chercher ton âme dans les froids dans les flammes
Je te jetterai des sorts pour que tu m'aimes encore

Fallait pas commencer m'attirer me toucher
Fallait pas tant donner moi je sais pas jouer
On me dit qu'aujourd'hui, on me dit que les autres font ainsi
Je ne suis pas les autres
Avant que l'on s'attache, avant que l'on se gâche

Je veux que tu saches

J'irai chercher ton coeur si tu l'emportes ailleurs
Même si dans tes danses d'autres dansent tes heures
J'irai chercher ton âme dans les froids dans les flammes
Je te jetterai des sorts pour que tu m'aimes encore

Je trouverai des langages pour chanter tes louanges
Je ferai nos bagages pour d'infinies vendanges
Les formules magiques des marabouts d'Afrique
J'les dirai sans remords pour que tu m'aimes encore

Je m'inventerai reine pour que tu me retiennes
Je me ferai nouvelle pour que le feu reprenne
Je deviendrai ces autres qui te donnent du plaisir
Vos jeux seront les nôtres si tel est ton désir
Plus brillante plus belle pour une autre étincelle
Je me changerai en or pour que tu m'aimes encore..

Powiem tylko tyle - rezygnacja z niej była ogromnym błędem i strasznie żałuję, że jej z Tobą, Hindusie, nie śpiewałem.

Wizytówka Wrocławia:

2010-06-23T13:20:00.004+02:00

Hala Stulecia w pewnych detalach jest obecnie bliższa wizji projektanta Maxa Berga, niż bezpośrednio po wzniesieniu budowli. Dotyczy to przede wszystkim szyb okiennych. Szkło przywiezione z huty w roku 1913 nie było zamówionym wariantem „gelb 21”, jednak ze względu na pośpiech pogodzono się z podmianą. W ostatnich latach, po prawdziwie detektywistycznych poszukiwaniach, udało się zidentyfikować właściwy wzornik. Próbkę miał ostatni dyrektor huty w Pirnie koło Drezna, która była dostawcą szyb. Fabryka została zlikwidowana, wyburzono nawet jej mury, ale dzięki kolekcji dyrektora zbieracza właściwe szkło ornamentowe w kolorze ugru o reliefowej (dla poprawienia akustyki) strukturze mogła wyprodukować huta w Belgii. Łączna powierzchnia okien to 2420 m kw. Syn architekta Joachim Berg w nadesłanym liście dziękuje „polskiemu Wrocławiowi za zrealizowanie marzeń ojca, które wcześniej nie były spełnione”.

Oryginalna stolarka okienna to drewno egzotyczne mahoń żelazowy. Najbliższy odpowiednik, jaki udało się znaleźć obecnie, nosi handlową nazwę Iroko.

W ramach zakończonego właśnie pierwszego etapu remontu naprawiono w Hali Stulecia 600 okien oraz nadano złocisty - również zgodnie z oryginalnym projektem - kolor betonowej elewacji, po uprzednim uzupełnieniu ubytków i oczyszczeniu. Wzmocnienia wymagał główny element konstrukcyjny hali – dolny pierścień rozciągany pod kopułą żebrową o obwodzie 218 m, zlokalizowany 19 m ponad gruntem. Pierścień został opasany 27 linami zestawionymi w 9 kablach składających się z trzech żył. Dokonana została również wymiana warstw pokrycia dachów.
Trwają prace przy przebudowie pawilonu restauracyjnego od strony Pergoli na Centrum Turystyki Biznesowej. Zacznie ono działać już we wrześniu. Natomiast od początku przyszłego roku do końca sierpnia Hala Stulecia ma być zamknięta w związku z kompleksowym remontem wnętrza. Tu również złociste barwy zastąpią ciemnoszary kolor betonu. W roku 2012 powstanie dwukondygnacyjny parking podziemny wraz z częścią naziemną dla 800 samochodów osobowych i 15 autobusów. Na rewitalizację Hali Stulecia, która jest wpisana na listę najcenniejszych zabytków UNESCO, oraz na rozbudowę otaczającej infrastruktury miasto wyda łącznie około 200 milionów zł.

------

Artykuł ze strony: http://www.wroclaw.pl/m3375/p136503.aspx

Moja wielka grecka wyprawa:

2010-06-06T20:34:00.020+02:00

Witajcie.! Dziś wróciłem z miejsca, gdzie temperatura na słońcu przekraczała 55°C.!

Grecja to kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Ma ona długą i bogatą historię i dziedzictwo kulturowe, które wpłynęło na inne kultury Europy, północnej Afryki i Bliskiego Wschodu. Zamieszkana jest przez 10.6 miliona mieszkańców, a jej powierzchnia wynosi ponad 131 tys. km2, przy czym niemalże 1/5 powierzchni przypada na wyspy, których liczba wynosi około 3 000, z czego zamieszkanych jest 167. Największe z greckich wysp to Kreta, Eubea, Lesbos i Rodos.

Wyruszyliśmy około godziny 15.00 w sobotę. W niedzielę około 12.00 byliśmy w porcie w Anconie. Przywitała nas słoneczna pogoda i lekki, ciepły wiatr. Podróż promem trwała około 15 godzin. Po 6.00 przywitała nas rozświetlona przez pierwsze promienie słoneczne - Igumenitsa. Powiedziano nam, że po 4 godzinach będziemy w miejscy, którego nazwa to Kalambaka.

No cóż - pomyśleliśmy. Pożyjemy - zobaczymy.. I zobaczyliśmy.!! Gdy wyjechaliśmy z tunelu, naszym oczom ukazały się ogromne skały, na szczytach których stały jak gdyby nigdy nic - klasztory Meteora.

Aby bez problemu wejść do klasztoru, konieczne było odzianie się w specjalne spodnie:

Na zdjęciu powyżej - z przyjacielem Kacprem ;)

Kolejny dzień zwiedzania to Delfy - jedno z największych stanowisk archeologicznych w Grecji - miejsca, gdzie zgodnie z mitologią spotkały się wypuszczone przez Zeusa orły wskazując środek Ziemi:

Jadąc w kierunku Aten przejeżdżaliśmy przez Kanał Koryncki:

No i dotarliśmy do Aten: czekało tam na nas zwiedzanie ośrodka życia politycznego i gospodarczego starożytnego miasta - Agory z jej świetnie zachowanym Tezejonem, przejście przez wspaniały kolmnowy portyk Stoa Attalosa, wspinaczka na Akropol, przejście przez potężne monumentalne "Wrota Akropolu" - Propyleje do Ganka Kariatyd i symbolu Aten - jednego z najsłynniejszych zabytków architektury na świecie - Partenonu - poświęconego Atenie Dziewicy oraz wiele, wiele innych atrakcji. Na sam koniec zwiedzania Aten zostało nam przejście pod okazałym budynkiem Parlamentu i Grobem Nieznanego Żołnierza:

Kolejny dzień poświęcony był na zwiedzanie twierdzy i terenu bizantyjskiego:

Dzień przedostatni przeznaczony był na leniuchowanie na plaży w miejscowości Tolo:

Natomiast ostatniego dnia wpadliśmy na kolację do Wenecji. Zwiedzanie w 30 minut, najgorsze spaghetti jakie w życiu jadłem.. Hmm.. Czy mogło wydarzyć się coś jeszcze.? Mogło.! I wydarzyło.! Tym razem było to mega pozytywne! - Na prośbę Kacpra, panowie grający w pewnej ekskluzywnej restauracji, zagrali utwór ze znanego filmu - Titanic.!!

~Bienvenue à la Grèce.!!

2010-05-29T13:00:00.004+02:00

Właśnie wyruszamy w kierunku Grecji!! :)

Przed nami 20 godzin jazdy, przesiadka na prom i greckie szaleństwo!!

Do zobaczenia po 6 czerwca!!!

'B' jak Burkina Faso.!

2010-04-17T11:43:00.019+02:00

Burkina Faso – (dawniej Górna Wolta [Republique du Haute-Volta]. Państwu temu nadano nową nazwę, która oznacza "kraj prawych ludzi" w językach mossi i diula, będących głównymi

rdzennymi językami kraju). Jest to kraj w Afryce Zachodniej.

Burkina Faso, jako dawna kolonia francuska, uzyskała niepodległość w 1960 roku. Stolicą kraju jest Ouagadougou (Wagadugu), nazywane przez Burkińczyków - Ouaga.

Jeżeli chcecie poznać życie codzienne Burkińczyków, oglądnijcie ten film (wersja ang):

Do ważniejszych zabytków miasta zalicza się Grande Mosquée (Wielki Meczet), będący wspaniałym przykładem architektury regionu i wizytówką miasta:

Zainteresowanie turystów budzi też targowisko Grand Marché oraz niewielkie muzeum Musée Provincial du Houёt:

Największymi miastami Burkina Faso są m. in.:

Ouagadougou - to stolica Burkina Faso i prowincji Kadiogo, powstała w Afryce Zachodniej w XV stuleciu, zamieszkana obecnie przez ponad 1 mln ludzi:

Miasto nie szczyci się wieloma zabytkami, aczkolwiek działa tu kilka muzeów, mogących budzić zainteresowanie turystów. Zalicza się do ich Musée National ("Muzeum Narodowe") i Maison du Peuple, gdzie można zobaczyć kolekcję masek afrykańskich.

Koudougou - trzecie pod względem wielkości miasto w Burkina Faso w prowincji Boulkiemde, 75 km na zachód od stolicy kraju. Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 73 tys. Dominującą grupą etniczną są Mossi. Przez miasto przebiega jedyna trasa kolejowa kraju, mieści się tu też kilka zakładów przemysłowych, między innymi fabryka mydła, zakłady wyrobu masła shea z owoców masłosza (Vitellaria paradoxa) oraz zakłady tekstylne.

Raz w roku odbywa się tu festiwal muzyczny Nuits atypiques de Koudougou:

Banfora - miasto w zachodniej Burkina Faso, nad rzeką Komoe. Ma ok. 77 tys. mieszkańców i jest czwartym co do wielkości miastem kraju. Przebiega przez nie jedyna w Burkina Faso linia kolejowa:

Główną gałęzią przemysłu jest uprawa trzciny cukrowej:

A dominujące grupy etniczne w mieście to Bobo i Senufowie:

Miasto często odwiedzane jest przez turystów ze względu na położone w pobliżu atrakcje przyrodnicze t. j. Wodospady Karfiguela:

Tak więc - pakujemy walizki i jedziemy na, kolejny już, PODBÓJ ŚWIATA! :)

Pamiętajmy jednak o tym, że:

Karty kredytowe są rzadko akceptowane, ale można przy ich użyciu wypłacić gotówkę w niektórych bankach w Ouaga i Bobo.

Zalecane jest okazywanie szacunku miejscowej ludności, np. należy pytać o zgodę na fotografowanie

W Burkina Faso panuje klimat podrównikowy i zwrotnikowy, gorący i suchy. Średnie miesięczna temperatura powietrza w ciągu całego roku przekracza 22°C. W styczniu wynosi 23°C, a w kwietniu ponad 35°C
Pieniądze wyglądają tam tak:

Istnieją połączenia lotnicze z Burkina Faso z Abidżanu, Brukseli, Dakaru i Paryża. Należy korzystać z następujących linii: Air Afrique, Air Algérie, Air Burkina, Air France, Air Ivoire, Ghana Airways, Sabena.

Jeżeli macie jeszcze wątpliwości - zajrzyjcie na oficjalną stronę internetową Burkina Faso:

www.gouvernement.gov.bf/

A motto państwowe brzmi: Unité, Progrés, Justice (fr. ‘Jedność, postęp, sprawiedliwość’)

------

Tak się śpiewa i tańczy w Burkina Faso:

------

Galeria foto:

'A' jak Australia!

2010-04-10T20:40:00.018+02:00

Od dzisiaj zaczynamy serię państw wg alfabetu.

Australia to szósty pod względem wielkości kraj świata, położony na kontynencie australijskim będącym najmniejszym spośród wszystkich kontynentów. Najgęściej zaludnione jest wschodnie i południowo-wschodnie wybrzeże. Australia leży na półkuli południowej i wschodniej.

Jest to jeden z najbardziej płaskich kontynentów ze średnią wysokością 292 m. Obszar pustynny zajmuje powierzchnię większą niż na jakimkolwiek innym kontynencie; dwie trzecie powierzchni leży w klimacie suchym lub półsuchym. Linia brzegowa Australii jest mało urozmaicona, wzdłuż całego wybrzeża o długości 19 tys. km. napotkać można jedynie dwie duże zatoki: Zatokę Karpentaria i Wielką Zatokę Australijską. Najwyższy szczytGóra Kościuszki odkryty i nazwany przez Pawła Edmunda Strzeleckiego wznosi się na wysokość 2228 m. co stanowi mniej niż połowę najwyższego szczytu Europy: Mont Blanc.

Trochę historii...

Australia została odkryta przez Portugalczyków, którzy w tym czasie zakładali swe bazy handlowe w Indiach, Azji Płd.-Wsch. i w Chinach. Australia ich jednak nie zainteresowała, gdyż wydawała się niezamieszkana i nieprzyjazna dla Europejczyków pod względem przyrodniczym i klimatycznym.

-----

Jak wiemy, stolicą Australii jest... ..Canberra.!

Canberra to miasto, które warto odwiedzić. Już przy pierwszej wizycie rzucają się w oczy dwie rzeczy – przestrzeń i zieleń – do tej pory w stolicy zasadzono ok. 12 mln drzew. W Canberze można także obejrzeć budynki stanowiące najwspanialsze przykłady architektury współczesnej na terenie Australii:

Inne duże miasta australijskie to m. in.:

Sydney, najstarsze i największe miasto Australii, w jednym z najbardziej malowniczych naturalnych portów na świecie, to tętniąca życiem, fascynująca metropolia, która kusi wspaniałością przyrody, śmiałymi barwami, drapaczami chmur i jachtami:

Melbourne wyróżnia się budynkami z epoki wiktoriańskiej, parkami, ogrodami i zielonymi bulwarami. To drugie co do wielkości miasto Australii stanowi pełen życia, wielokulturowy ośrodek, o którego specyfice decydują nie tyle czynniki geograficzne, co sami mieszkańcy. Najbardziej liczy się tu dobre jedzenie, sport i kultura:

------

Trochę przyrody:

Wielka Rafa Koralowa to największa na świecie rafa barierowa, ciągnąca się na przestrzeni ok. 2000 km. Rafa zaczyna się na południe od Zwrotnika Koziorożca, mniej więcej na wysokości Bundaberg i Gladstone, kończy zaś w Cieśninie Torresa, na południe od Nowej Gwinei:

Park Narodowy Kakadu to jeden z cudów natury, znany nie tylko w Terytorium Północnym, ale w całej Australii. Im dłużej się w nim przebywa, tym bardziej nie ma się ochoty stąd wyjeżdżać:

Największy turystyczny „magnes” Australii, sławne na całym świecie Uluru (Ayers Rock) wznosi się na wysokość 348 m. Mierząca 3,6 km długości skała wyrasta niespodziewanie z piaszczystego, porosłego skrubem podłoża. Podziwiając wzniesienie Uluru (Ayers Rock) należy zachować szczególną ostrożność. Turyści bowiem niepokoją miejscowych (lud Anangu), dla których góra jest miejscem świętym. Wspinaczka na jej szczyt również może być niebezpieczna – zbocza góry są strome i gorące, a jej wierzchołek niezwykle wietrzny.

------

Muzyka Aborygenów australijskich:

Najciekawsza ciekawostka (o ptaku, który wszystko naśladuje):

Galeria fotograficzna:

ABC globtrotera:

2010-04-09T20:55:00.007+02:00

Od jutra każdy wpis na tym blogu będzie dotyczył innego kraju, innej kultury i innego życia. Będziemy podróżowali według liter alfabetu. Na początku kraj, którego nazwa rozpoczyna się na 'A' i po kolei dojdziemy do 'Z' :) Startujemy już jutro.

Po godzinie 21.00 pojawi się pierwszy "literowy" wpis.!

Trzymajcie się.!

Użyj wyobraźni..!

2010-04-03T13:06:00.008+02:00

Na wstępie powiem, że materiały z dzisiejszego posta są drastyczne i tym samym nie odpowiednie dla dzieci.

----

"Użyj Wyobraźni to ogólnopolska kampania społeczna, której celem jest zwrócenie uwagi na najbardziej niebezpieczne zachowania na drogach. Liczymy na to, że dzięki tej kampanii zwiększy się świadomość kierowców, co w dużym stopniu pozwoli wyeliminować niepotrzebne ryzyko i brawurę. Bezpieczeństwo na drodze zależy przecież od zachowania każdego z nas.

Wystarczy tylko użyć wyobraźni."

Młodzież – jedni z najgroźniejszych kierowców na naszych drogach.

Młodzi kierowcy codziennie zabijają na polskich drogach 3 osoby. Ranią kolejne dziesięć. Jeśli nie masz jeszcze 24 lat, jeździsz szybko, uważasz się za doskonałego kierowcę i potrafisz zrobić mocne wrażenie na drodze – możesz dołożyć do tej statystyki swoje ofiary.

Możesz też poprawić bezpieczeństwo na drogach. Pomyśl, co naprawdę przekonuje Cię do spokojnej, bezpiecznej jazdy. Co sprawia, że Ty i Twoi rówieśnicy zdejmiecie nogę z gazu…

Więcej o akcji 'Użyj wyobraźni' na www.uzyjwyobrazni.pl

...rusz głową i również użyj wyobraźni...

*SOS dla Ziemi.!

2010-03-28T21:24:00.003+02:00

Godzina dla Ziemi to największa na świecie akcja na rzecz ograniczenia zmian klimatu. Trzeci już raz osoby indywidualne i władze miast na jedną godzinę zgaszą miliony świateł w symbolicznym apelu o działanie na rzecz Ziemi.

W tym roku gasimy światła właśnie dzisiaj - w sobotę, 27 marca - o godzinie 20.30.

Wbrew oczekiwaniom, ubiegły rok nie przyniósł porozumienia klimatycznego w Kopenhadze. Pokażmy, że ludzie z całego świat potrafią zjednoczyć się, by sprostać jednemu z największych wyzwań naszych czasów. Nasz entuzjazm i determinacja pomogą skłonić polityków z całego świata do realnych działań i pokażą, że powstrzymanie zmian klimatu wymaga współpracy wszystkich rządów. Tak więc, przyłącz się! Wyłącz światło!

WWF jest jedną z największych na świecie organizacji działających na rzecz ochrony środowiska naturalnego.

Działając od prawie 50 lat w sumie ponad 150 krajach, WWF przyczynił się do ochrony wielu ginących gatunków zwierząt oraz unikalnych miejsc przyrodniczych na świecie.

W Polsce działamy na rzecz ochrony rzek, lasów oraz zagrożonych gatunków, m.in. dużych drapieżników i ssaków bałtyckich (tzw. gatunków parasolowych). Dbamy o ocalenie fauny i flory Bałtyku, jednego z najmniejszych i najbardziej wrażliwych mórz na świecie. Prowadzimy działania edukacyjne i promujemy rozwiązania prawne na rzecz powstrzymania zmian klimatu. Od lat walczymy z przemytem zwierząt i nielegalnym handlem zagrożonymi gatunkami.

WWF jest pierwszą organizacją, która zwróciła uwagę świata na problem ginącej przyrody w Afryce, byliśmy także prekursorami ochrony środowiska w Chinach. Przyczyniliśmy się do ocalenia takich gatunków jak tygrys amurski, panda wielka czy orangutan.

Współuczestniczyliśmy w powstaniu ponad 270 parków narodowych. Działamy na rzecz zmian szkodliwych dla środowiska decyzji i przepisów prawnych. Staramy się uświadamiać międzynarodową społeczność, że ochrona przyrody naszej planety to warunek przeżycia ludzkości. Wszystkie nasze działania prowadzone są w imię zasady „ochrona przyrody z ludźmi i dla ludzi”.

* Wszystkie materiały ze strony organizacji WWF - www.wwf.pl

Z muzyką przez świat:

2010-03-21T22:02:00.007+01:00

Oto kilka utworów, dzięki którym mogę podróżować po świecie - nie wychodząc z domu:

Zacznijmy może znowu od Indii:

- Punjabi MC - "Kori"

Jadąc na Dominikanę nie możemy zapomnieć o piosence "Obsesion" zespołu Aventura:

Będąc we Francji, koniecznie wysłuchajmy pana Garou:

- "Passe ta route"

Jeżeli zwiedzamy tureckie zabytki, nie może zabraknąć tego utworu:

- "Indir" w wykonaniu Mustafa Sandala:

A gdy będziemy w Iranie, koniecznie musimy wysłuchać Arasha:

- w piosence "Arash"

We włoskiej restauracji zaś usłyszymy słowa "Felicita":

Zespół Kaoma, choć powstał we Francji, składa się nie tylko z Francuzów.. Główna wokalistka bowiem urodziła się w Brazylii. Dlatego piosenkę "lambada" przypisuję właśnie Brazylii:

W Peru natomiast możemy wysłuchać utworu peruwiańskich Indian:

Czy mówi wam coś imię - a zarazem pseudonim artystyczny - Shakira.? Tak, chodzi mi o blondwłosą Kolumbijkę :)

Na koniec przeniesiemy się jeszcze do Nigerii, kraju, w którym urodziła się Sade:

W krainie Maharadży:

2010-03-17T09:00:00.005+01:00

Przeniesiemy się teraz 5 tyś km na południowy-wschód od Polski... Jest rok 1631. Mumtaz Mahal, żona panującego wówczas indyjskiego cesarza z dynastii Wielkich Mogołów, Szahdżahana, zmarła przy porodzie jego czternastego dziecka. Według legendy przed śmiercią zobowiązała męża do spełnienia 3 obietnic: nigdy się nie ożenić, zaopiekować się dziećmi oraz postawić na jej cześć budynek, który będzie ją upamiętniał po śmierci. Zrozpaczony małżonek spełnił wszystkie prośby. Postanowił zbudować na jej cześć grobowiec-mauzoleum, który byłby godzien jego zmarłej żony – budowlę nie mającą porównywalnego odpowiednika w świecie:

Przeniesiemy się teraz nad wody Gangesu.. Ganges jest uważany przez wyznawców hinduizmu zarzekę świętą i stanowi ucieleśnienie bogini Gangi. Zgodnie z wierzeniami hinduistycznymi król Bhagiratha dzięki tysiącleciom ascezy wyjednał u bogów zgodę, aby Ganga zstąpiła na ziemię i oczyściła z grzechów prochy jego przodków. Ganga była tak potężna, że Sziwa aby uchronić ziemię przed jej impetem uwięził ją we włosach, skąd spłynęła siedmioma nurtami. Dla swych wyznawców Ganges jest rzeką matką, obietnicą zbawienia. Gdy wyznawcy ją obrażą, rzeka wyzwala swe siły i wylewa z brzegów czyniąc wielkie zniszczenia. Wszystkie miasta zbudowane na brzegach Gangesu są święte ze względu na swoje położenie. Każdy religijny hindus pragnie odbyć pielgrzymkę do źródeł rzeki, znajdujących się w lodowej jaskini u stóp himalajskiego lodowca Gangotri.

Kino rodem z Bollywood:

Tytułowy bohater filmu „Slumdog. Milioner z ulicy” był nikomu nieznanym chłopakiem, który znalazł niezbyt zaszczytną pracę jako „chai wallah” czyli osoba podająca herbatę urzędnikom zatrudnionym w biurze. Nikt na niego nie zwracał uwagi i nikt go nie szanował. Dzięki swojemu uporowi i odwadze ten nieśmiały chłopak stał się bohaterem:

A czym byłyby Indie bez herbaty.!? A więc trochę historii...

W XVI w. holenderski podróżnik Jan Huyghen van Linschoten opłynął Przylądek Dobrej Nadziei i dotarł na Goa. Po powrocie do domu opisał zwyczaj parzenia lub zjadania liści herbaty przez tubylców. Trzysta lat później przebywający w Indiach szkocki żołnierz Robert Bruce, również spotkał ludzi raczących się zielonkawym napojem. Wraz z bratem, przetransportował więc krzewy do Kalkuty. Interes okazał się strzałem w dziesiątkę, bo dzięki temu spadły koszty transportu herbaty z Chin, co dla Anglików okazało się powodem do radości.

----

Główną religią w Indiach jest Buddyzm.

Buddyzm opiera się na Czterech Szlachetnych Prawdach głoszonych przez Siddharthę Gautamę, oraz na przedstawionej przez niego Ośmiorakiej Ścieżce, która prowadzić ma do ustania cierpienia. W religii tej, nieodłącznym elementem są kadzidła:

Tak wyglądają Indie na co dzień:

Jeżeli mowa o Indiach, to nie może zabraknąć tu mojego ulubionego zespołu - Punjabi MC:

A tak wygląda najnowsza książka Jarosława Kreta, pt. "Moje Indie":

Jest to książka podróżnicza, opowiadająca o Indiach, jakich nie pozna zwykły turysta. Autor, znany dziennikarz i orientalista z wykształcenia, spędził tam kilka lat. Przemierzył wielki kraj, mieszkał w prawdziwej, indyjskiej rodzinie, był w długim, romantycznym związku z indyjską aktorką. Pasjonująco opisuje codzienność, oryginalne święta, w których uczestniczył, i historię, przybliża dawne legendy, opowiada anegdoty. Mnóstwo fotografii, zrobionych przez samego autora dodaje uroku całej książce..

~Miłej lektury.!
----

Ps. Hindus, mam nadzieję, że się podobało.?! :)

Afryka czeka!

2010-03-12T21:38:00.006+01:00

Lwy, słonie, bawoły, lamparty, nosorożce, hipopotamy, zebry... Bogactwo gatunków w największej afrykańskiej kalderze – kraterze Ngorongoro i spotkanie oko w oko ze światem znanym z programów przyrodniczych --> to jest moje marzenie.!

Unoszący się spod kół samochodu kurz, prażące słońce, na przemian z przenikliwym wiatrem i ciągnąca się po horyzont sawanna, stada antylop przemieszczające się równinę w poszukiwaniu pastwisk… Serengeti, czyli z języka masajskiego - wielka sucha ziemia, jest domem dla niezliczonej ilości zwierząt kopytnych i polujących na nie drapieżników. Równiny Serengetti są areną, na której co rok odbywa się migracja wielomilionowych stad antylop, zebr, gazeli i bawołów do Masai Mara w Kenii. Wielka wędrówka jest związana z przemieszczaniem się pory deszczowej.

Wpisany na listę UNESCO PN Kilimandżaro w północno-wschodniej części Tanzanii, blisko granicy z Kenią, zaliczany jest do najpiękniejszych parków narodowych Tanzanii. Wspinaczka na świętą górę musi być wielkim przeżyciem z wyprawy do Afryki.

Obserwacja słoni wędrujących wyschniętymi rzekami w położonym u stóp Kilimandżaro PN Amboseli, leżącym już na terenie Kenii to kolejne miejsce, które chciałbym zwiedzić.

Podróż w odległą przeszłość można odbyć odwiedzając wąwóz Olduvai z odciskami stóp hominidów. W tutejszym muzeum zgromadzono wiele skamieniałych hominidów, zwierząt i roślin.

Na zachodniej granicy kraju znajdują się 3 największe jeziora Afryki: należące do systemu afrykańskich rowów Tanganika i Malawi i słynące z bajecznie kolorowych endemicznych gatunków ryb jezioro Wiktorii.

Najbardziej popularnym parkiem safari w Tanzanii jest Park Mikumi. Położony ok. 4 godz. jazdy samochodem od Dar es Salaam słynie z przepięknych obszarów zalewowych otoczonych pasmami górskimi. Niezapomnianym przeżyciem jest obserwacja olbrzymich stad słoni w Parku Selous Park na południowy zachód od Dar es Salaam.

U wybrzeży Tanzanii znajduje się tajemniczy Zanzibar - bajkowa wyspa wpisana do Księgi Światowego Dziedzictwa UNESCO. Wypoczynek na jednej z dziewiczych plaż i kąpiel w turkusowych wodach jest znakomitym zakończeniem pobytu w Afryce.

Na koniec trochę o antylopach blondynkach:

Szerokiej drogi.!

Trochę o płci pięknej:

2010-03-08T20:52:00.010+01:00

Dziś Dzień Kobiet... znów miliony mężczyzn ruszyło z kwiatem w dłoni do swych Pań. A może wystarczy pamiętać każdego dnia o swoich partnerkach, matkach, córkach, współpracownicach i tych napotykanych w różnych miejscach...?

Najlepsze życzenia od pana Kononowicza:

Często jednak bywa tak, że pamiętamy tylko wtedy, gdy kartka w kalendarzu święto ukazuje...

O kobietach śpiewa Alicja Majewska:

Inidanka z Peru:

Kobieta z plemienia Himba:

Hinduska w sari:

Mój typ to pani z plemienia Himba :)

-------------
Humor ze szkolnych zeszytów:

-------------

Kacper, dzięki za materiały, hindusie Ty :)

Czas na relax:

2010-02-26T15:49:00.012+01:00

Zapewne słyszeliście o morsach - ludziach, którzy dobrowolnie wchodzą w slipkach do wody, ale.. ..zimą :)

Myślicie teraz pewnie, co w tym fajnego..?! Otóż, celem tych kąpieli jest utrzymanie ogólnej dobrej sprawności ciała i zdrowia, oraz dostosowanie organizmu do chłodnej pory roku.

Wbrew pozorom, kąpiel w zimnej wodzie nie jest dla człowieka czymś wyjątkowym. Nie są wymagane jakieś niezwykłe przygotowania przed wejściem do wody ani szczególne predyspozycje organizmu – potrzebne jest tylko takie przygotowanie jak przed każdym wysiłkiem rekreacyjno-sportowym. Kąpiel w wodzie o temperaturze 0 °C trwa oczywiście tylko kilka minut, gdyż dłuższa groziłaby niebezpiecznym wyziębieniem organizmu. W praktyce kąpiel taka oznacza łagodne zanurzanie się w wodę oraz krótkie przebywanie w niej.

Osobiście uważam, że jest to bardzo przyjemna forma odpoczynku. I od razu mówię, że nieprawdą jest, że po wyjściu z wody zamarzają sutki.. :) Jedyne co może zamarznąć to mokre kąpielówki..

Jeżeli chcielibyście kiedyś spróbować, to pamiętajcie, że przed wyjściem koniecznie trzeba się rozgrzać - zrobić kilka pajacyków czy podskoków, przebiec się kilkadziesiąt metrów i dopiero wchodzić.. Tylko czasem nie wskakujcie do wody bo może się to zakończyć nieciekawie. Po wyjściu wytrzyjcie najpierw stopy i załóżcie grube skarpety. Reszta ciała może zaczekać..

Najlepiej, jak zmarznięte ciało natrzecie energicznie śniegiem bądź ręcznikiem. Wtedy skóra zrobi się różowo-czerwona i będzie Wam ciepło :)

Niestety sezon dla morsów powoli dobiega końca - co widać za oknem..
Tak więc - do zobaczenia nad stawem - w grudniu, oczywiście!!

Zimo, akysz!!

2010-02-21T16:50:00.011+01:00

Dlaczego Japonia nazywana jest Krajem Kwitnącej Wiśni.?

Dlatego, że kwiaty we wszystkich możliwych odcieniach różu są tam wszechobecne. Widać je w parkach dużych miast, wzdłuż poboczy dróg i autostrad, a nawet na stromych górskich stokach. Z okresem kwitnienia wiśni związany jest bardzo specyficzna japońska tradycja, czyli tłumacząc dosłownie: "oglądanie kwiatów". Nie jest to jednak zwyczajne podziwianie piękna przyrody, ale okazja do towarzyskich spotkań i zabawy w gronie najbliższych przyjaciół. Można powiedzieć, że na przełomie lutego i marca Japończyków ogarnia kwiatowe szaleństwo:

Oznaką zbliżającego się święta wiśni są kwitnące śliwy, które na południu Japonii można zobaczyć pod koniec lutego. Wprawdzie ume (śliwy) nie wyglądają aż tak spektakularnie jak sakura, ale obwieszczają nadejście wiosny i są sygnałem do rozpoczęcia odliczania.

I rzeczywiście kilka tygodni później Japonię po prostu zalewa powódź wiśniowych kwiatów. Fala nadciąga z południa, stopniowo ogarniając kolejne regiony kraju, a jej postępy są pilnie śledzone przez prasę i telewizje. W krajowych i lokalnych programach informacyjnych, oprócz zwykłych prognoz pogody, pojawiają się także "prognozy kwitnienia". W ten sposób można sobie z dużym wyprzedzeniem zaplanować wszelkie towarzyskie spotkania z okazji hanami.

Japończycy mają opinię najbardziej pracowitego społeczeństwa świata. To prawda, ale jednocześnie są to ludzie, którzy potrafią niemal w stu procentach wykorzystać każdą nadarzającą się okazje do zabawy. Tak naprawdę hanami to wielki wiosenny piknik. Radosne towarzyskie lub rodzinne spotkania na świeżym powietrzu, pod kwitnącymi drzewami, które oszałamiająco wręcz pachną. Kwestią zasadniczą jest właściwy wybór miejsca. Wbrew pozorom nie jest to takie łatwe. Chociaż wiśnie rosną wszędzie, to każdy region, miasto czy miejscowość ma swój ranking najpiękniej kwitnących drzew i najbardziej popularnych miejsc spotkań. Są miejsca cieszące się lokalną popularnością, ale również słynne na cały kraj (np. Park Ueno w Tokio czy Park Yoshino w Narze).

A wiosna w Polsce.?

Dzisiejszy dzień był dowodem na to, że do nas wiosna też dotarła..

O wiośnie śpiewał Marek Grechuta:
http://www.youtube.com/watch?v=RpjAkO4cDJU

14 lutego.. Co to za data.!?

2010-02-14T13:18:00.015+01:00

Gdybam zadał takie pytanie np. w jakimś centrum handlowym, to odpowiedź brzmiałaby: "Przecież to walentynki!!" Ok, zgadzam się :) A jak walentynki to tylko w Paryżu! Od lat ludziom kojarzy się on z miłością i namiętnością..

Stolica Francji – miejsce marzeń każdego z nas. Dla jednych jest niezwykłą wyspą zagubioną wśród monotonnej codzienności gospodarczego pędu Francji, dla pozostałych – światową kołyską kultury odwiedzaną przez dziesiątki ekscentrycznych artystów. Z pewnością to oszałamiające miejsce objęte namiętnie taflą Sekwany, jest idealnym punktem do rozpoczęcia wspólnej drogi dwojga kochanków. Nie ma chyba na świecie kobiety, która by nie marzyła o baśniowych zaręczynach na szczycie wieży Eiffla, u podnóża której, wieczorową porą uśpione zostaje świetlne miasto… Przy okazji - nie może zabraknąć również francuskiej muzyki:

Ale czy ktoś wie, że dzisiaj rozpoczyna się nowy rok chiński.?

Chiński Nowy Rok jest dla Chińczyków jednym z najważniejszych świąt obchodzonych w ciągu roku. Jest ono nazywane Świętem Nowego Roku Księżycowego, ponieważ jego datę wyznacza kalendarz księżycowy.

To wyjątkowo radosny czas, kiedy ludzie odrywają się od pracy, aby

spotkać się z rodziną i przyjaciółmi. W Chinach Nowy Rok świętuje się przez ponad dwa tygodnie, chociaż same tradycyjne obchody trwają zaledwie kilka dni. Większość uroczystości odbywa się w kręgu rodzinnym. W Wigilię Nowego Roku wszyscy członkowie rodziny wracają do rodzinnego domu, aby spotkać się z bliskimi i wspólnie świętować. Osobom starszym i dzieciom wręcza się prezenty, tzw. hongbao - pieniądze szczęścia w czerwonych kopertach. Ważną częścią Wigilii Nowego Roku jest wspólne przyrządzanie chińskich pierożków zwanych Jiaozi. Popularne jest chowanie w niektórych pierożkach monet. Kto trafi na szczęśliwy smakołyk z monetą w środku, najprawdopodobniej będzie miał dużo szczęścia w Nowym Roku. Tradycyjnie w noc wigilijną Chińczycy nie chodzą spać i przez całą noc palą w domu światła, gdyż wierzą, że to zapewni ich rodzicom długie życie. Po północy odprawia się w niektórych domach obrzędy religijne, mające na celu godne przywitanie Boga w Nowym Roku. W tym celu, odpala się mnóstwo sztucznych ogni.

Tradycja obchodów Nowego Roku w Chinach sięga kilku tysięcy lat wstecz. O tym jak to się zaczęło, mówi jedna z wielu legend. Oto jedna z nich:

"Dawno temu, w górach żył straszliwy, dziki potwór, który dręczył ludzi. Bestia nazywała się Nian. Miała głowę tygrysa i ciało większe od słonia. Nian był tak silny, że wystarczyło jedno jego zawycie, aby poruszyć góry. Codziennie pożerał on 100 dzikich zwierząt. Zimą, gdy brakowało mu jedzenia, schodził z gór i atakował wioski. Pożerał wszystko co stanęło mu na drodze, również ludzi.

Pewnego razu w wiosce pojawił się starszy mężczyzna, który zaproponował mieszkańcom pomoc w pozbyciu się potwora. Bez wahania poszedł szukać bestii i zadał jej jedno pytanie: Słyszałem, że jesteś bardzo zdolny, ale czy nie możesz pożreć innych bestii a nie ludzi, którzy nie są godnymi Ciebie przeciwnikami?. Uniesiony honorem potwór zaczął pożerać inne bestie grasujące w górach i lasach, które krzywdziły ludzi i ich zwierzęta. Nian skończył swoje dzieło starszy mężczyzna, który okazał się nieśmiertelnym bogiem dosiadł bestię i odleciał ku niebu."

Bóg zostawił jeszcze jedną wskazówkę mieszkańcom wioski. Okazało się, że Nian i inne bestie boją się trzech rzeczy: czerwonego koloru, blasku światła i hałasu. Gdy nadeszła kolejna zima i pora, kiedy Nian i inne bestie zwykle atakowały wioskę, wszystkie rodziny zebrały się w domach, zapaliły światła i rozpoczęły czuwanie. Robili przy tym dużo hałasu, aby odstraszyć bestię.

Framugi

drzwi zostały obwieszone czerwonymi papierami, na których znajdowały się znaki szczęścia. Następnego dnia rano, mieszkańcy wioski powychodzili z domów i nawzajem gratulowali sobie zwycięstwa nad bestiami, które nie odważyły się ich zaatakować. Wszędzie dało się słyszeć okrzyki Guo Nian, co oznaczało wielką radość z zachowania życia. Dzisiaj również jest to najczęściej słyszany okrzyk podczas świętowania Nowego Roku... Od tamtej pory co roku świętuje się upamiętnienie ówczesnego zwycięstwa, a tradycja wieszania czerwonych ozdób na drzwiach przetrwała do dziś. Chunliany (bo tak się je nazywa) wieszane są praktycznie wszędzie. Kolejny obowiązkowy element obchodów Nowego Roku stanowią petardy. Są one odpalane praktycznie w każdym miejscu, powodując niesamowity hałas.

W Chinach, gdzie większość ludzi uzależniona jest od rolnictwa, odpowiednie opady w odpowiednim czasie są na wagę złota. Smok jako bóstwo opadów odgrywa tutaj bardzo ważną rolę. Dawne legendy mówią o strasznej suszy, która nawiedziła tereny uprawne. Rolnicy postanowili ułagodzić Króla Smoka aby obdarzył ich obfitym deszczem. Postanowili więc wykonać dla niego specjalny taniec. Jak łatwo się domyślić, przyniósł on rolnikom oczekiwane efekty. Od tego momentu taniec smoka jest bardzo ważnym elementem kultury Chińczyków - http://www.youtube.com/watch?v=sKzNPxu_QBU

Obchody Chińskiego Nowego Roku bez tańca smoka nie mogą się odbyć. Taniec smoka jest integralnym elementem każdych noworocznych obchodów i połączony jest z festiwalem latarni obchodzonym 15 dnia nowego roku. W wielu rejonach Chin najciekawszym momentem festiwalu latarni jest właśnie taniec smoka. Podczas jego wykonywania, zespół tancerzy podtrzymuje wizerunek smoka na kijach. Główny tancerz znajdujący się na przedzie podnosi, opuszcza i wykonuje szerokie ruchy głową smoka tworząc niesamowite choreografie. Temu widowisku najczęściej towarzyszy tradycyjny, muzyczny akompaniament wykonywany na bębnach, cymbałach i gongach.Taniec Smoka podczas obchodów Chińskiego Nowego Roku obrazuje wszystko to, co najlepsze w chińskiej kulturze i obyczajach. Od wieków Chińczycy obdarzają Smoka czcią i wielkim szacunkiem. Wynika to z faktu, że głęboko wierzą, iż są jego potomkami. W kulturze zachodniej smok uważany jest za symbol strachu i wrogości, jednak w kulturze chińskiej postrzega się go bardzo pozytywnie, ceniąc zwłaszcza jego nadprzyrodzoną moc, dobroć, płodność, czujności i rozwagę.